کهن دیار ترشیز

0
404
28 خرداد 1399
0
404
28 خرداد 1399

شهری به قدمت تاریخ، تختگاه گشتاسب، فرودگاه زرتشت

شهرستان کاشمر دیر زمانی است با نام عمومی ترشیز شناخته  می شود(قبلآ  سه شهرستان کاشمر، بردسکن و خلیل آباد در کنار هم به عنوان یک شهرستان با مرکزیت کاشمر بوده است) این منطقه بر حاشیه جاده ابریشم واقع شده,از این رو قدمتی به گستره تاریخ دارد. ترشیز به معنای شهر نیرومند است یا به معنای شهر دارای چهار بخش(دژ) است که به گفته ی حمد الله مستوفی شهر ترشیز حصاری ((بغایت حصین)) دارد و دارای چهار قلعه ی مستحکم است.در این بخش توضیحاتی مختصر در رابطه با این شهرستان خواهد آمد:      

مقدمه:

یاد ترشیز

یاد ترشیز طرب انگیز ما

غمزه های یار شور انگیز ما

یاد انگور و انار و طالب

مردمان خوب و دور از کاهلی

مخلصانی در قیامند و قعود

نردبان معرفت را در صعود

یاد قالی های پر نقش و نگار

می برد دل را روانه سوی یار

تار و پودش دردها دارد عیان

تار هر قالی زبانی پر بیان

برج کشمر صد حکایت ها کند

از دل تنگش شکایت ها کند

روزگاری بود اینجا سرفراز

دست حاجت های بسوی او دراز

تحت امرش بود چندین شهروده

یک درش کشمر دگر فیروزه ده

کاخ زرتشتی در اینجا پاگرفت

در دل تاریخ ما مأوا گرفت

غار آتشگه از آن عهد عتیق

اژدها سنگش همیشه چون عقیق

آب گرمی در فوائد بی شمار

در خلیل آباد و ریوش، در حصار

تپه کندر ز ادوار کهن

اندرون سینه دارد صد سخن

خانه ها اندر دلش ویران شده

راز و رمزی در گلش میران شده

در شمال شهر سید مرتضی(ع)

آیتی رحمت ز آل مصطفی (ص)

جنگلی زیباست در اطراف او

نازنینان خمار، اکناف او

در درون شهر سیدحمزه(ع) بین

آیه های کوثری بی غمزه بین

کاجی از قدمت حدود یکهزار

یاد جنت می کنی در این مزار

مسجد جامع بنایی از قدیم

مومنان در گرد او باشند ندیم

در جنوبش رادمردی آهنین

در میان اشجع الناس او نگین

چون مدرس باش جانا بی قرین

مجلس ایران نبیند این چنین

موقعیت جغرافیایی:

شهرستان کاشمر پس از جدا شدن شهرستان های بردسکن (در سال 1374) و خلیل آباد (در سال 1382)، در حال حاضر با دو بخش مرکزی و کوهسرخ در استان خراسان رضوی واقع است.

شهر کاشمر بعنوان مرکز این شهرستان، در فاصله 217 کیلومتری مشهد مقدس قراردارد.این شهرستان از غرب با شهرستان خلیل آباد، از شمال و شمال غرب با شهرستان های نیشابور، سبزوار  و بردسکن، از شرق و شمال شرق با تربت حیدریه و از جنوب و جنوب غرب با مه ولات همجوار است.

وجه تسمیه:

در طول تاریخ کاشمر نام های زیادی بر خو دیده است که کشمر,کشمیر, کیشمار,کشمار,و در بعضی کاجغر یا کاجخر به معنی کاج بزرگ که اشاره به همان سرو معروف کاشمر دارد از جمله آنهاست. نامهای دیگری را مانند بست,ترشیش,طرثیث و سلطان آباد را نیز به ان اطلاق می دهند.برای کاشمر در کتب تاریخی  25نام داده اند.

 نام اصلی این شهر ترشیز است و جغرافیانویسان اسلامی به صورت طرتبت، طرثیث و   بعد ها ، ترتیش و ترشیس نگاشته اند . در گذشته ، این شهر جزو ولایتی بود به نام بوشت و یا یوشت که غیر از ترشیز ، شهر معروف دیگر آن کندر بوده است. در سال ۵۲۰ ه.ق این شهر توسط سلطان سنجر سلجوقی محاصره و غارت شد و پس از تاریخ ، یکی از مراکز مهم فرقه اسماعیلیه گردید. پس از آنکه فرقه اسماعیلیه توسط هولاکوخان از بین رفت ، این شهر دوباره رونق یافت ، لیکن  بار دیگر این شهر توسط امیر تیمور گورکانی ویران شد.

آثار بجامانده در این شهر متعلق به قرن هفتم و هشتم هجری است . سرو افسانه ای کاشمر در این شهر قرار دارد و لذا سنبل اصلی این شهر سرو است که در بسیاری از  کتب از سرو کاشمر به عنوان یک جایگاه اصیل و مهم یاد شده و خواستگاه  حضرت زرتشت, پیامبر ایرانی است.

آب و هوا:

شهرستان کاشمر بدلیل گستردگی جغرافیایی و پستی و بلندی مناطق مختلف آن، دارای آب و هوای متنوعی است. در قسمت های شمالی آن به دلیل کوهستانی بودن، زمستانی سرد، مرطوب و طولانی و تابستانی معتدل و ییلاقی دارد. در اطراف شهر هوایی نیمه کوهستانی (نیمه بیابانی) و نسبتا گرم و خشک و در قسمت های جنوبی بعلت مجاورت با کویر، آب و هوای گرم و خشک بیابانی وجود دارد.

جمعیت:

طبق آمار حاصل از سرشماری سال 1395 کاشمر جمعیتی حدود 200000 (دویست هزار) نفر را در خود جای داده است.

گردشگری:

جاذبه های گردشگری فراوان و جایگاه ویژه آنها، شهرستان کاشمر را به یک شهر زیارتی-گردشگری بدل نموده و این شهر با  آمار سالانه حدود 4 (چهار) میلیون نفر زائر و گردشگر بعنوان دومین شهر استان و چهارمین شهر کشور (بویژه در زمینه زیارتی) شناخته می شود. در این بخش به معرفی چند مورد از آنها می پردازیم.

جاذبه ها:

  • پارک جنگلی سید مرتضی (ع): در 5 (پنج) کیلومتری شمال کاشمر که ناحیه ای کوهستانی است، پارک جنگلی زیبایی وجود دارد که از سال ها پیش و بویژه از یکی دو دهه گذشته با اجرای طرح توسعه مجموعه سیاحتی – زیارتی سید مرتضی(ع) ، با امکانات و تاسیسات رفاهی متنوعی همچون زائرسرا، آشپزخانه، نمایشگاه کتاب، شهر بازی، بازار، پارک و سرگرمی های فراوان و . . . همه روزه پذیرای خیل کثیری از زوار و گردشگران می باشد که این امر در ایام نوروز و تابستان، پر رنگ تر می شود. چشم انداز زیبا، درختان سرسبز و کوه های سر به فلک کشیده، منظره ای دلربا، مجموعه ای توریستی با نگینی در قلب خود بنام امامزاده سید مرتضی (ع) که صفا و قداستی غیر قابل توصیف به آن بخشیده، بهشتی کوچک را رقم زده و تفرجگاهی ایجاد کرده است که چشمان زائران و گردشگران را به حیر وا می دارد. چنین مجموعه ای که تمامی خواسته های یک گردشگر را در آن واحد، در یک مکان برآورده می سازد در خراسان کمیاب و نادر است. این مجموعه هم زیارتی و هم سیاحتی بوده و دارای چشم انداز های طبیعی زیبا و امکانات رفاهی بسیار متعدد و متنوعی است که گردشگر، زائر و توریست را قانع و بی نیاز می سازد.
  • آسانه امامزاده اعظم سیدمرتضی (ع) : زیارتگاه ملکوتی حضرت سید مرتضی(ع) ابن موسی ابن جعفر (ع) ، واقع در شمال شهرستان نیز همه سالانه خیل کثیری از زائران و مشتاقان اهل بیت(ع)  را از اقصی نقاط کشور بسوی خود جلب می کند و جمعیت زوار آن در روزها و ایام تعطیل و مناسبت های خاص، به اندازه ای زیاد است که با وجود وسعت بسیار زیادی که دارد، جای سوزن انداختن نیست. بنای آرامگاه نیز به شکل معماری دوران صفوی است.
  • بارگاه مطهر امامزاده سیدحمزه (ع) : زیارتگاه ملکوتی و با شکوه حضرت سید حمزه(ع) ، فرزند امام موسی کاظم(ع) و برادر امام رضا(ع)، واقع در مرکز شهر، همه ساله خیل زیادی از زائران و مشتاقان اهل بیت(ع)  را بسوی خود جلب می کند. در محوطه با بزرگ باغمزار، درختان سرو چند صد ساله ای به جشم می خورد که با خیره کردن چشم هر زائر و بیننده، قدمت تاریخی این مکان را در ذهن او زنده می کند. این بنای عظیم و متبرکه، که بنای آن به شیوه معماری عصر صفوی است دارای موقوفات بسیار زیادی می باشد که در رونق و آبادانی این مجموعه نقش بسزایی دارد.
  • باغ بزرگ سیدحمزه (ع) : این باغ که باغمزار معروف است در جوار بارگاه ملکوتی سید حمزه (ع) با محیطی طبیعی و سرسبز، مساحتی حدود 8 (هشت) هکتار از مرکز شهرستان را به خود اختصاص داده و با امکانات متعددی نظیر استراحتگاه ها و مناظر طبیعی و زیبا، کتابخانه، آشپزخانه و . . . همواره پذیرای جمعیت زیادی از گردشگران و زائران می باشد. این باغ قبلا دارای درختان میوه انار و انگور بوده که در سال های اخیر جهت زیباسازی و گردشگری محوطه باغ، تمامی آنها به درختان زینتی متنوع و گوناگون و گل های بسیار زیبا تبدیل شده است و با ایجاد حوض ها، آب نماها و فواره های کوتاه و بلند و کف سازی منظم و منقش به یکی از زیباترین باغ های کشور تبدیل گشته و در ردیف باغ هایی همچون باغ مقبره شاه نعمت ا… ولی در ماهان کرمان و باغ فین کاشان بشمار می رود و از بعضی باغ های زیبا همچون باغ جهان نما در شیراز که گردشگران زیادی را بسوی خود جلب کرده، بسیار زیباتر است.
  • منطقه بدیع و ییلاقی شصت دره واقع در مسیر جاده کاشمر به کوهسرخ: مناظر و چشم انداز های بدیع و کم نظیر مسیر کوهستانی کاشمر به نیشابور تا روستای عطائیه، با کوه ها، چشمه سار ها، باغ ها و کلاته های زیبا و متعدد، یکی از دیدنی ترین مناطق کاشمر بویژه در ایام بهار بشمار می رود. مناظر و چشم انداز های زیبای این منظقه همواره گردشگران فراوانی را به سوی خود می کشاند تا در سکوت طبیعت لحظات خوشی را سپری کنند.
  • آبشار دیدنی باغ دشت (بغ دشت) در منظقه کوهسرخ روستای زیبایی بنام کریز و جود دارد که در 3 کیلومتری آن، آبشاری زیبا و دیدنی موسوم به بَغ دشت خودنمایی می کند و مسیر منتهی به آبشار، کمربند سز و زیبایی که از میان آن رودخانه ای عبور می کند جلوه ای بس باشکوه و رویایی به منطقه می بخشد که چشم هر بیننده ای را به تحسین خالق یکتا وا می دارد و این آبشار با زیبا و دیدنی و زیبا و محیط سرسبز آن، با فراهم نمودن آرامش و آسایش گردشگران و بازدید کنندگان، عاشقان طبیعت را بسوی خود میکشاند. اکنون این منطقه زیبا به اردوگاهی جهت بازدید طبیعت دوستان تبدیل شده است.
  • سایت قوچ و میش پیر عُلیا: در کنار آرامگاه عابدی زاهد (معروف به پیر عُلیا)، منظقه حفاظت شده و سایت قوچ و میش اوریال قرار دارد که علیرغم این که کمتر معرفی و شناخته شده است، باز هم جمعیت مناسبی را جذب می کند تا در کنار مشاهده  و لذت از سایت بعنوان بخشی از حیات وحش کاشمر که در کشور نادر است، نذورات خود را  ادا نمایند.
  • آرامگاه شهید آیت الله سیدحسن مدرس (ره) : یکی از زیارتگاه های مهم شهرستان کاشمر آرامگاه شهید مدرس است. این مکان زیارتی-سیاحتی که در جنوب شهر واقع شده، به شدت مورد توجه مردم قرار گرفته و از قدیم بنام «آقای شهید» معروف است. شهید مدرس دهم آذر ۱۳۱۶ توسط عوامل رضاخان در کاشمر به شهادت رسید و مردم آن روز کاشمر در خفقان رضاخانی، محل مقبره شهید مدرس را حفظ کردند. پس از سقوط رضاخان، مردم با استفاده از فرصت پیش آمده برای ساخت آرامگاهی برای آن اقدام کردند و با همت مردم در سال ۱۳۲۵ باغات اطراف خریداری شد و مقبره کوچکی بر سر آن ایجاد شد.
    بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به فرمان حضرت امام خمینی(ره) و پس از ایشان به دستور مقام معظم رهبری، مسئولیت تعمیر و بازسازی آرامگاه مذکور به آستان قدس رضوی محول شد که این تصمیم خردمندانه تحول بزرگی در زمینه‌های مختلف عمرانی، فرهنگی و گردشگری در پی داشت.
    در حال حاضر، زیارتگاهی زیبا با ۲ صحن شمالی و جنوبی و در مجموع به مساحت ۷ هزار مترمربع بر سر قبر شهید مدرس ایجاد شده است که دارای یک رواق اصلی که اطراف ضریح را احاطه کرده و چهار رواق نسبتا بزرگ در اطراف رواق اصلی است که جلوه باشکوهی به به آرامگاه بخشیده است. این مجموعه امکانات رفاهی و گردشگری متنوعی را از قبیل موزه(که  از سال ۱۳۸۳ موزه آثار و اسناد شهیدمدرس در این مجموعه زیارتی افتتاح شده است و طور اختصاصی به معرفی شهید مدرس می‌پردازد و مجموعه‌ای شامل اسناد، دست‌نوشته‌ها و وسایل شخصی شهید مدرس را در خود جای داده است که از جمله این آثار می‌توان به قرآن، عصا، پیراهن، چراغ، قلم، سجاده و پارچ سفالی که متعلق به شهید مدرس است، اشاره کرد.
    بخش دیگری از این موزه به اشیای اهدایی و وسایلی اختصاص دارد که در آن دوران مورد استفاده قرار می‌گرفت. این وسایل بیانگر اوضاع اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن ایام است. این بنا در مرکز شهر واقع شده و حدود سال ۱۲۱۳ هجری قمری در زمان حکمرانی عبدالعلی خان و مصطفی قلی خان در این شهر هم‌زمان با سلطنت فتحعلی شاه قاجار بنا شده است)، کتابخانه(کتابخانه‌ای غنی از منابع دیجیتال و غیر دیجیتال و مجهز به تالارهای مطالعاتی مجزا همه روزه مرجع جمعی از شهروندان کاشمری و زوار و گردشگران مذهبی شهرهای مختلف ایران است)، پارک بازی، زائرسرا، بازار، پارکینگ، فضای سبز و . . . شامل می شود که همه ساله جمعیت زیادی را بسوی خود جلب می کند.
  • آستانه امامامزاده سید محمد (ع) : این بقعه در 2 کیلوتری غرب کاشمر در کنار بزرگراه شهید مدرس واقع شده است که مدفن یکی از نوادگان امام موسی کاظم(ع) است. مردم زیادی برای زیارت و ادای نذورات خود راهی آنجا می شوند.
  • قلعه آتشگاه: یادگاری از دوران ساسانی با بیش از 200 متر طول واقع در 12 کیلومتری شمال غرب کاشمر.


محتوای این قسمت در حال تکمیل است . . .

آثار باستانی:

بی شک در شهری که قدمت آن به چندین هزار سال (به نقل روایات معتبر حدود 6000 سال) قبل از میلاد بر می گردد، آثار باستانی زیادی وجود دارد که در این بخش چند مورد از آنها معرفی میشوند.

در قرون و سده های پیش، ترشیز به شکل قلعه ای مستحکم با حصار و بارویی نفوذ ناپذیر، ساکنان خود را از گزند یاغیان و مهاجمان مصون می داشت. اگرچه امروزه از آن دژ و ارگ حصین اثر چندانی برجای نمانده است اما خرابه های برجای مانده یادآور عظمت این شهر در آن دوران است.  این بقایا با بادگیری که از آن زمان همچنان بر فراز آن خودنمایی می کند در ضلع شمال غربی میدان مرکزی شهر کاشمر قرار دارد.برخی از آثار باستانی و تاریخی کاشمر عبارتند از:

– باغمزار: بقعه و بارگاهی که با زیر بنای 2000 متر مربع مشتمل بر گنبد خانه ،گلدسته ها ، رواق ها و…. در محل باغمزار بنا شده منسوب به مدفن سید حمزه بن موسی بن جعفر (ع) است بنا بر شواهد این مکان در دوران صفویه بنیان گردیده و در دوره های مختلف از جمله در سال های اخیر مرمت وکاشیکاری و بناهایی نیز به آن افزوده شده است ساختمان و بارگاه امام زاده بر سکویی مرتفع قرار گرفته و تزئینا ت آن از جمله کاشی کاری ، آیینه کاری و……. می باشد که در سال 1399 ه.ق به این مجموعه الحاق شده است  در پیرامون این بنا سرو تاریخی قرار دارد که بالغ بر 900 سال قدمت دارد . این اثر در تاریخ 10/ 03/1382 به شماره 8738 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است . معرفی مفصل در بخش جاذبه های گردشگری ارائه شده است. معرفی مفصل در بخش جاذبه های گردشگری ارائه شده است.

– بنای امام زاده سید مرتضی(ع): مجموعه ابنیه جدید الاحداث واقع در 5 کیلومتری شمال کاشمر به مزار و بقعه سید مرتضی (ع) برادر امام زاده سید حمزه (ع) و امام رضا (ع) منسوب می باشد . به استناد تواریخ کهن ، وی در سده دوم هجری توسط امویان در همین مکان شهید به خاک سپرده شد . امروز این آستان مقدس مربع دارای بنای اصلی شامل یک ایوان ورودی کاشیکاری شده با دو ماذنه در طرفین ایوان و گنبدی فیروزه ای رنگ بر فراز آن می باشد بنای فعلی در سال 1399 ه.ق توسط واقف خیر مرحوم مهندس فتحی ساخته شده است . این مکان همه روزه پذیرای خیل زائرین سید مرتضی (ع) است . این اثر در تاریخ 02/ 08/1356 به شماره 1488 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است . معرفی مفصل در بخش جاذبه های گردشگری ارائه شده است.

–  آرامگاه شهید آیت الله سید حسن مدرس: بنای باشکوهی که پیکر شهید مدرس را در میان گرفته در سال 1363 شمسی به جای مقبره کوچک قبلی و در میان باغ وسیع و محصوری ساخته شده است آیت الله سید حسن مدرس از سادات طباطبایی قمشه اصفهان و از رجال روحانی – سیاسی دوره مشروطیت بود . وی در سال 1287 ه.ش در یکی از روستاهای اردستان به دنیا آمد و بعد ها به دوره دوم مجلس شورای ملی راه یافت. در سال 1307 به خواف و سپس به کاشمر تبعید گردید . این عالم ربانی سرانجام در سال 1316 ه- ش در این شهر به شهادت رسید . بنای آرامگاه که از یک گنبد فیروزه ای گنبد خانه مرکزی و چها ایوان و به اسلوب معماری عصر صفوی بنیان گردیده است در جوار این آرامگاه موزه ای احداث گردیده که مورد بازدید زائرین قرار می گیرد . این اثر در تاریخ 24/ 12/1383 به شماره 11675 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است . معرفی مفصل در بخش جاذبه های گردشگری ارائه شده است.

– مسجد جامع کاشمر:  این بنا در مرکز شهر واقع شده وبه استناد کتیبه آن حدود سال 1213 ه-ق روزگار حکمرانی عبد العلی خان ومصطفی قلی خان میش مست است .هم زمان با سلطنت فتعلی شاه قاجار بنا گردیده است . مسجد جامع دارای بنایی ساده و با شکوه صحن ، ایوان شبستان ستون دار و غرفه های  پیرامون صحن می باشد در اطراف  صحن مسجد چندین غرفه آجری ساده ودر ضلع جنوبی آن ایوانی با تزئینات  مقرنس و در شبستان ستون دار واقع شده است . محراب و ایوان مسجد با کاشی معرق مزین گشته است . این اثر در تاریخ 25/ 12/1380 به شماره 5152 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– مسجد حاجی جلال: این اثر زیبای تاریخی در بخش مرکزی شهرستان کاشمر – میدان مرکزی – خیابان مدرس – جنب تکیه ابوالفضلی واقع گشته وقدمت ان به اواخر دوره قاجار می رسد .اثرمذکور در تاریخ 5/4/84 به شماره 11926 در فهرست اثار ملی به ثبت رسیده است ومالکیت ان موقوفه و در حال حاضر دارای کاربری مذهبی میباشد.عرصه مسجد 676 متر مربع و اعیان ان 451 متر مربع می باشد. ساختار معماری بنا مشتمل برتک ایوان و شبستان و صحن میباشد . تزئینات ان خفته راسته های  اجری و کاشی و در داخل بنا تا ارتفاع یک متری کاشی بکار رفته است. این اثر در تاریخ 05/ 04/1384 به شماره 11926 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– مدرسه علمیه حاج سلطان العلماء: از جمله مدارس علمیه شهر کاشمر بنایی است موسوم  به مدرسه حاج سلطان العلما واقع در ابتدای خیابان امام «ره» که در سال 1330ه-ق ساخته شده است بنای مدرسه دارای صحن مرکزی بوده و از چهار طرف توسط حجره های دو طبقه و دو ایوان شمالی وجنوبی محصور شده است فضای معماری مدرسه در مجموع با ایجاد 40 اتاق مخصوص اقامت طلاب ، مطبخ ،ایوان شمالی وجنوبی ، بادگیر ،مدرس و…. به عنوان یکی از مدارس علمیه و مطرح کاشمر شناخته می شود .                                                                                                           این اثر در تاریخ 05/ 04/1384 به شماره 11929 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– کاروانسرای حاج امین: این کاروانسرا در خیابان مدرس واقع شده و بنای ان متعلق به اوایل دوران پهلوی است.مساحت این مکان حدوداً 3000 متر مربع و دارای 12 حجره برای استفاده تجاری می باشد. در منظر رو به خیابان این کاروانسرا فضاهایی به صورت انبار و حجره ایجاد شده است. این اثر در تاریخ 05/ 04/1384 به شماره 11930 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– مقبره سید اسماعیل نبوی: وی از جمله علماء و بزرگان کاشمر در دوره قاجار بوده که بنای آرامگاه این شخصیت مشتمل بر یک گنبدخانه باطرح و نقشه چلیپایی است.در ضلع شمال غربی بنا فضایی ایجاد گردیده که از دو سو به گنبد خانه منتهی می شود. ورودی بنا دارای یک ایوان بوده و گنبدی که بر فراز ان قرار گرفته دارای گنبدی کلاه فرنگی برای تامین روشنایی فضای داخلی بنا می باشد. تزئینات این مقبره منحصر به آجرهای قالبی است. این اثر که مربوط به اواخر دوره قاجار میباشد که در تاریخ 05/04/1384به شماره 11925 در فهرست اثار ملی به ثبت رسیده است.

– مقبره افتخار التجار: این بنا مدفن یکی از بازرگانان و متمولین کاشمردر اواخر دوره قاجار بوده است. بنای مقبره وی اجری و نمای بیرونی و داخلی ان فاقد هرگونه تزئین معماری است .بر روی بنا گنبدی کم خیز قرار گرفته است. طرح و نقشه ارامگاه چلیپایی و قسمت جنوب ان دو طبقه باسقفی بسیار کوتاه است. این اثر با کاربری آرامگاهی مربوط به دوره قاجار میباشد که در تاریخ 05/04/1384 به شماره 11928 در فهرست آثار ملی  به ثبت رسیده است.

– خانه احمد پناه: این بنا یکی از خانه های قدیمی  و تاریخی شهرستان کاشمر  می باشد. قدمت ان متعلق به دوره قاجار می باشد. اثر مذکور در ابتدای چهارراه بهبودی ضلع شمال شرقی چهارراه واقع گشته است.این اثر دارای دو طبقه می باشد و مصالح به کار رفته در ان اجر و ملات ماسه گچ می باشد. تزئینات بکار رفته در ان به صورت کتیبه های اجری در بالای پنجره ها دیده می شود .این اثر در تاریخ 05/ 04/1384 به شماره 11927 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– خانه دانش: این بنا یکی از خانه های قدیمی  و تاریخی شهرستان کاشمر  می باشد، که متعلق به اواخر دوره قاجار و اوایل دوره بعد از آن می باشد. این اثر در حاشیه میدان امام علی(ع) واقع شده است که دور تا دور ساختمان با آجرهای قدیمی مفروش است وجود آب انبار، حوض خانه ، بادگیر و… از مشخصات و ویژگی های بارز بنا می باشد. بنا در دو طبقه ساخته شده که در حال حاضر نمایندگی میراث فرهنگی در آن واقع شده است.. طرح محتوایی موزه آن از سوی اداره کل میراث فرهنگی خراسان رضوی در دست اقدام می باشد.                                  این اثر در تاریخ 06/ 11/1388 به شماره 28209 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– یخدان فروتقه: از جمله یادمانهای تاریخی کاشمر یخدانی است به نام فروتقه که در ابتدای راه روستایی به همین نام قرار دارد. این اثر به عنوان عظیم ترین یخدان کاشمر در دوره قاجار ساخته شده است و در سالهای اخیر توسط میراث فرهنگی مرمت گردیده است. و در حال حاضر به عنوان سفره خانه سنتی مورد استفاده عموم قرار دارد . این اثر در تاریخ 07/ 07/1381 به شماره 6429 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .

– تپه جن: محوطه باستانی تپه جن در فاصله یک کیلومتری شهرستان کاشمر ، خلیل آباد روبروی بهشت بقیع واقع شده که مربوط به هزاره یکم قبل از میلاد می باشد این اثر در تاریخ 22/ 05/1384 به شماره 13305 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است

– قلعه آتشگاه: یادگاری از دوران ساسانی با بیش از 200 متر طول واقع در 12 کیلومتری شمال غرب کاشمر.

– سد شاهی: سدی با قدمتی بسیار طولانی و ساخته شده از سنگ و آهک و خاک،در 7 کیلومتری جنوب روستای کریز.

– قلعه های دختر:قلعه چهل ختر که قدمت آن به پیش از اسلام میرسد.

– خرابه های ارگ قدیم شهر

– قلعه پسر

– قلعه کرات در روستای فرشه

– قلعه نای

– قلعه خضربیگ

– قلعه حسن خان

– آسیاب های آبی تل آباد

– یخدان ها

– قلعه گبر حصار

-قلعه کهنه زنده جان

– قلعه ریگ

در کاشمر که روزگاری دارالمؤمنین نامیده می شده است بقاع متبرکه دیگری نیز وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:

– مزار امامزاده سید محمد(ع)

– مزار امامزاده سید ابراهیم(ع)

– مزار رویین

– مزار فرشه

– مزار پیر طوقان

– پیر و درخت مقدس اسحاق آباد


محتوای این قسمت در حال تکمیل است . . .

 سوغات:

از جمله سوغات مهم شهرستان کاشمر کشمش سبز قلمی  کاشمر، انار، زعفران، پسته، گیوه‌های کاشمری، انواع حصیرها و گلیم‌های الوان ، قالی دست باف  هستند.


محتوای این قسمت در حال تکمیل است . . .

مشاهیر:

کاشمر در طول تاریخ خود رجال و بزرگان زیادی را در دل خود پرورش داده است که اینک به معرفی چندتین از آنها می پردازیم. (چند تن از آنها نیز در بخش آثار باستانی معرفی شدند):

آرشیت کاشمری (نخستین اندیشمند تاریخ ایران باستان): آرشیت دانا نخستین اندیشمندیست که نامش در تاریخ ایران باستان آورده شده است و سده پنج قبل از میلاد می زیسته. و جملاتی خردمندانه به ایشان منصوب است. واژه آرشیت بیانگر معماری هم به کار می رود. بیشترین شهرت نام آرشیت به خاطر استادی ورتا است.در لغت نامه دهخدا در برابر نام آرشیت آمده است: مهربانی ، مهربانتر ، نام اتاقی در تخت جمشید. درباره آرشیت و زندگی او منابع فراوانی وجود ندارد. در گفتارها آمده است: «اولین حکیم و فیلسوف ایرانی است و در دوم ژانویه ۴۷۶ پ.م زاده شد و در ۲۸ فوریه ۳۳۰ پ. م درگذشت. وی ۱۴۶ سال زندگانی کرد و در این میان چهار هم نگری بزرگ میان وی و سه اندیشمند یونانی؛ سقراط، افلاطون و ارسطو رخ داد که در هر چهار بار اندیشمندان یونانی در برابر دانش و اندیشه برتر او کرنش نمودند.» با سقراط در اسوس و با افلاطون دو بار، یک بار در آتن و بار دیگر در ساردس و با ارسطو در زادگاهش استاگیرا. هنگامی که خبر مرگ آرشیت در زادگاهش ترشیز (کاشمر کنونی) را به ارسطو دادند او گریست و گفت: «کاش همانند او در تاریخ یونان نیز می‌داشتیم». نامی‌ترین شاگرد او بانو ورتا است.علاقه مندی به اندیشه های فلاسفه بزرگی نظیر آرشیت و ورتا در دوران بعد از هخامنشیان و بر اساس تعالیم این دو فیلسوف، مردم سالاری در ایران به شکلی نوین اجرا شد. آرشیت فیلسوفی بزرگ بود و اولین نظریه پردازان دموکراسی در ایران باستان است که در نهایت اندیشه‌هایش توسط مهرداد یکم پادشاه اشکانی به شکل ایجاد مجلس مهستان بروز یافت. کتاب نامبردار او (بنیاد جهان) بوده که گفته می‌شود هم اینک در دیرینکده بریتانیا (British Museum) نگهداری می‌شود.

دکتر اعتضاد کاشمری

دکتر اعتضاد کاشمری فرزند حکیم‌باشی ترشیز یکی از ۱۰ دکتر طب نوین در ایران بود. در کاشمر وی را به نام دکتر اعتضاد هنوز به خاطر میاورند و محل زندگی وی به همین نام در کاشمر نامگذاری شده است.

میرزا عبدا.. خان-شهاب ترشیزی

میرزا عبدا.. خان متخلص به شهاب از شعرای توانای اواخر قرن دوازدهم و از پیراوان سبک معروف به بازگشت ادبی در خراسان که بسال ۱۱۶۵ در روستای شفیع‌آباد بردسکن از توابع ترشیز (کاشمر کنونی) متولدشد. وی در عهد زندیه می‌زیست. تذکره نویسان وی را شیرین کلام، خوش طبع، استاد، فصیح، بلیغ و آگاه معرفی کرده‌اند. دوران کودکی اش در همین سرزمین به تحصیل علوم گذشت. آن طور که از اشعارش معلوم است درنجوم و خط و نقاشی و قلمدان سازی و نظایر آن دست داشته است. خط را نیکو نوشته و تعلیم خط نیز می داده است. زور گویی حکام باعث شد شهاب کاشمر را ترک کند و به هرات رود. در هرات به خدمت سلطان محمود (پسر تیمور شاه) در آمد. در سال ۱۱۹۸ دوباره به شهرهای یزد وکاشان، تهران و اصفهان سفر کرد و سر انجام به ترشیز بازگشت. غصب اموال وی توسط حاکم شهر هرات باعث شد که دوباره به هرات بر گردد. پس از مرگ تیمور و اختلاف بین پسرانش شهاب در سال ۱۲۱۲ به تربت حیدریه رفت و در سال ۱۲۱۶ در آنجا در گذشت. شعر شهاب بسیار محکم، روان و زیباست. او در انواع قصیده، غزل، قطعه و مثنوی به جد کار کرده است. کلیات شهاب را از ده هزار تا صد هزار بیت ذکر کرده‌اند لاکن خود شهاب آنها را بیست هزار بیت می‌داند. امروزه مجموعه سرودهای شهاب ۱۵۳۰۲ بیت است که احتمالاً پنج هزار بیت تا هزار بیت وی از میان رفته است. از جمله آثار او می‌توان به بهرام نامه، یوسف و زلیخا، خسرو وشیرین، عقد گوهردر علم نجوم، ملحد نامه، دیوان اشعار و مراد نامه اشاره کرد.

ظهوری ترشیزی، نورالدین محمد

(وف ۱۰۲۶ -۱۰۲۴ ق)، شاعر و نویسنده، متخلص به ظهوری. ملقب به ملک الشعراء. وی در قریه ی جمند، از توابع ترشیز، به دنیا آمد. جوانیش به کسب ادب و دانش در خراسان گذشت، سپس به یزد رفت و در آنجا به شیوهٔ شاعری مشغول شد و با گروهی از اهل ادب معاشرت نمود در همان دیار با وحشی بافقی آشنایی و مصاحبت یافت. پس از آن چندگاهی به شیراز عزیمت کرد و در آنجا با درویش حسین سالک شیرازی، شاعر و نقاش و مذهب معروف، دوستی و ملازمت یافت. سپس قصد هند کرد و وارد دکن شد و در بیجاپور به درگاه عادل شاهیان رسید و ملازمت عادل‌شاه ابراهیم ثانی را یافت و او را مدح گفت. آشنایی ظهوری با ملک قمی هم در همین ناحیه ی دکن و ظاهره در بیجاپور حاصل شد و به مواصلت ظهوری با دختر ملک انجامید و از آن پس دو شاعر با یکدیگر به سر بردند و در ایجاد بعضی اثرها با هم همکاری داشتند. ظهوری پس از چندی آهنگ حجاز کرد و در بازگشت به هند در احمدنگر پایتخت نظامشاهیان به خدمت عبدالحریم‌خان خانان رسید. وی در نظم و نثر دست داشت بطوری که در هند به شهرت رسید. از جمله آثارش: مجموعه منشآت به نامهای: «دیباچه ی نورس»، که مقدمه‌ای است بر کتاب «نورس خیال» اثر ابراهیم عادل‌شاه؛ «گلزار ابراهیم»، در ستایش ابراهیم عادل‌شاه؛ «خوان خلیل»، که با مشارکت ملک قمی به نام ابراهیم عادل‌شاه تصنیف کرد؛ «پنج رقعه»؛ «دیوان» شعر؛ «ساقی‌نامه»، حدود چهار هزار و پانصد بیت که به نام برهان ثانی نظامشاه سرود.[۱] نورالدین محمد، ترشیزی شاعر مشهور اوایل قر. ۱۱ ه. (ف. ۱۰۲۵ ه. ق. / ۱۶۱۶ م) وی مدتی در خراسان و عراق و فارس به سر برد و با عمال و بزرگان و شاعران آن نواحی مصاحبت داشت و سپس به مکه و از آنجا در سال ۹۸۰ ه. ق. / ۱۵۷۲ م. به هند رفت و در آنجا کسب مقامات بلند کرد. دیوان ظهوری شامل مثنوی‌ها، قصیده‌ها و غزلهای بسیار است و سه دیباچه وی به نثر فارسی بر مجموعه‌های او (نورس، گلزار ابراهیم، خوان خلیل) به نام «سه نثر ظهوری» شهرت بسیار دارد و جزو کتب درسی هندوستان و پاکستان به شمار می‌رود، و بر آن شروحی نوشته‌اند. شهرت ظهوری در هند بیشتر از ایران است. برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

طوطی ترشیزی، شهاب‌الدین علی

(وف ۸۶۷ / ۸۶۶ ق)، شاعر و طبیب، متخلص به طوطی. وی از شاعران خراسان در عهد ابوالقاسم بابر تیموری و از نزدیکان امیر علیشیر نوایی به شمار می‌رفت. شهاب‌الدین علاوه بر مهارت در سخنوری از پزشکان معروف زمان خود به حساب می‌آمد. طوطی بیشتر ایام عمر خود را در هرات سپری کرد و در جوانی در همان سامان درگذشت. از آثار وی: «دیوان» شعر.

آهی ترشیزی

یکی از شاعران سده ۱۰ شمسی ایران بود. نام اصلی ولی سلطان قلی بیگ بود و وی از اهالی ترشیز در کاشمر در ناحیه خراسان بود. وی در شعر ابتدا به نرگسی و سپس به آهی تخلص می‌کرد. اشعار وی بیشتر غزل و حاوی مضامین عاشقانه است. «دیوان غزلها» و «ساقی نامه» دو کتاب شعر وی هستند که از آنها نامی باقی‌مانده است. آهی در سال ۹۲۷ هـ. ق در تبریز درگذشت اما از مکان دفن وی اطلاعی در دست نیست

اهلی ترشیزی، یوسف(وف ۹۳۴ ق)، شاعر. معروف به اهلی خراسانی، اهلی هروی و اهلی تورانی. اصلاً از اهالی تبریز بود، اما چون در ترشیز متولد شد به این نام مشهور است. به سبک هندی غزل می‌گفت. نخست از مداحان شاهرخ و سپس سلطان حسین بایقرا بود. دربارهٔ او گفته‌اند که رندی عاشق‌پیشه بود. سرانجام کارش به جنون کشید. پس از انقراض سلسله ی تیموریان به تبریز به دربار سلطان یعقوب رفت. چون در کمانداری بسیار زبردست بود جوانان تبریز از او مشق می‌گرفتند. در همان جا درگذشت. صاحب «ریحانه الادب» زندگی‌نامهٔ او را در دو مدخل جداگانه تحت عنوان اهلی ترشیزی و اهلی خراسانی ذکر کرده، در حالی که این دو یک شخصیت هستند. آثار وی: «دیوان شعر» مشتمل بر ۳۵۰۰ بیت غزلیات عاشقانه؛ «تحفه السلطان فی مناقب النعمان»، منظومه‌ای به نام شاهرخ تیموری که ترجمهٔ کتاب «المواهب الشریفه فی مناقب ابن حنیفه» تألیف امام ابوالحسن بیهقی دانشمند معروف قرن ششم است.

احمد جامی نامقی ترشیزی : شیخ الاسلام «احمد ابن ابوالحسن جامی نامقی ترشیزی» معروف به شیخ احمد جام (زاده ۴۴۱ – درگذشته ۵۳۶ هجری قمری) معروف به «ابونصر احمد ژَنده‌پیل» یا بطور خلاصه «ژَنده‌پیل» از عارفان دوره سلجوقی بود.وی از عارفان و صوفیان بنام قرن ششم هجری قمری است. به روایت همه ی تذکره و شرح حال نویسان زادگاه وی نامق از دیار ترشیز یا کاشمر فعلی بوده و مدفن وی در تربت جام می‌باشد. طول عمر وی را بیشتر مراجع ۹۵ سال و بعضی ۹۶ سال ذکر کرده‌اند.

    دیگر رجال:

    ‘ علاوه بر شعرا و رجال فوق،برخی دیگر از شاعران و بزرگان کاشمر که نامشان در تذکره ها و کتب آمده است فهرست وار ذکر میشود:

    کاتبی ترشیزی

    طوطی ترشیزی

    آبی ترشیزی

    اسماعیل ترشیزی

    خواجه علی شهاب ترشیزی

    منتخب ترشیزی

    . . . .

محتوای این قسمت در حال تکمیل است . . .

محصولات کشاورزی:

از آنجا که کشاورزی در کشور ما یکی از اصلی ترین ویژگی های هر منطقه است، این بخش را به معرفی محصولات کشاورزی کاشمر اختصاص می دهیم:

در متون تاریخی و جغرافیایی مطالب زیادی در مورد مزارع،کشتزارها و فراوانی غلات و میوه نظیر انگور،انار،انجیر و … آمده است.افزون بر این در مورد آبادی ها و قنوات منطقه کاشمر نیز سخن فراوان است. از آن جمله:

مورخ و جغرافی نویس سرشناس سال های آغازین قرن هشتم،حمداله مستوفی در باب شانزدهم کتاب نزهه القلوب می گوید:«ترشیز شهری است گرمسیر و آب و آب آن از کاریز و دیه های بسیار دارد.ارتفاعات نیکو دارد و غلات بسیار و میوه ای خوب و انگور و انار آن به غایت نیکو باشد».

صاحب حدود العالم در قرن چهارم هجری در توصیف این منطقه می گوید:«ترشیز و کندر و … شهرک هایی هستند از حدود کوهستان و نیشابور،با کشت و زرع بسیار…».

جرج.ن.کرزن انگلیسی که در آخرین سال های سلطنت ناصرالدین شاه از ایران بازدید داشته است میگوید:«در شمال طبس ناحیه محدود ترشیز است که میوه های آن مشهور است و با جاهای دیگر قابل مقایسه نیست».

همچنین در کاشمر بدلیل خاک بسیار حاصلخیز و آب و هوای مناسب،زمینه بعمل آمدن انواع درختان میوه با محصول فوق العاده مرغوب و فراوان فراهم است. . . . در اینجا فقط به ذکر نام مهمترین محصولات ترشیز کهن بسنده میکنیم:

الف) محصولات زراعی عمده:

  • زعفران مرغوب کاشمر
  • گندم
  • جو
  • پنبه
  • زیره
  • خربزه
  • طالبی
  • خیار
  • گرمه
  • هندوانه
  • گوجه فرنگی
  • سیب زمینی
  • پیاز
  • بادمجان
  • سیر
  • چغندرقند
  • آفتاب گردان
  • کنجد
  • انواع حبوبات
  • نباتات علوفه ای
  • سبزیجات غده ای و برگی

    ب) میوه ها(باغداری):

  • انگور (در انواع مختلف و کشمش که شهرت بسیار زیادی دارند.)
  • انار(که باز هم شهرت خاصی دارد)
  • ریواس
  • بادام
  • پسته
  • زردآلو
  • آلو
  • گوجه سبز
  • هلو
  • آلو
  • آلبالو
  • سیب
  • شاه توت
  • توت
  • و . . . .

صنایع دستی:

شهرستان کاشمر سابقه ای بسیار دراز و طولانی در زمینه تولید صنایع دستی داشته است.صنایع دستی پس از کشاورزی مهمترین منبع درآمد روستائیان منطقه(ترشیز) محسوب میشود.در بین صنایع دستی، قالی بافی بیشترین ارقام را به خود اختصاص داده است. در مناطق مختلف شهرستان کاشمر مشاغل سنتی و هنرهای دستی هنوز رواج دارد.

قالی بافی، ریسندگی، نمد، مالی و زیلو بافی، گلیم‌بافی، سبدبافی، حصیربافی، گیوه دوزی و بافت قالیچه و سفال‌گری ومس گری و نجاری واهنگری از آن جمله است که در میان آنها قالی بافی به ویژه در روستاها از اهمیت به سزایی برخوردار است. قالی دست بافت کاشمر به واسطه مرغوبیت در بافت، نقشه و رنگ یکی از قالی های به نام و مشهور کشور و منطقه خراسان بوده جایگاه و از شهریت بسیار زیادی در بازار های داخلی و خارجی برخوردار است. صحبت در مورد صنایع دستی ترشیز به همین جا خلاصه نمیشود؛اما سخن کوتاه میکنیم.

پیوند عمیق تاریخ کاشمر و زرتشت پیامبر:

اسپیتمان زردشت پیغمبر ایرانی و فرزند پور و شسب و دغدویه در دوره ای از تاریخ می زیسته است که  روایات ، آن عهد را تا شش هزار سال پیش از مسیح جلو می برند . مولد و منشای زردشت را نیز به اختلاف ، فلسطین، پارس ، آذربایجان ، ری ، دماوند و بلخ دانسته اند. اما در هر کدام از این نواحی که به دنیا آمده باشد قدر مسلم این است که وی دین خود را بر گشتاسب پور لهراسب عرضه کرد و تختگاه گشتاسب ، شمال  شرق ایران بود ، پس زردشت از نواحی شمال غرب ایران آهنگ این سوی کرد یا به عبارت بهتر از شیز به ترشیز روی آورد. گفته اند در آن زمان که زردشت بر ترشیز فرود آمد نام این منطقه به اعتبار بنای آن به دست گشتاسب بشت خوانده می شد و بعضی گفته اند اصلاً ترشیز تختگاه گشتاسب و دیگر پادشاهان آن سلسله بود. حتی پیش از این سلسله پادشاهان ایران و توران در این ناحیه بعضاً قرارگاه و اقامتگاه داشته اند . جنگ منوچهر و افراسیاب در همین ناحیه واقع شده و این دو پادشاه ، پس از جنگ مدتها در محل حاضر بوده و اقامت طولانی داشته اند.

بنای ترشیز را به بهمن پسر اسفندیار و نوه گشتاسب نیز نسبت داده اند. به هر حال در همین ناحیه از ترشیز که اکنون خوانده می شود بین گشتاسب کیانی و زرتشت نبی ، اتفاق ملاقات افتاد و چون پادشاه ، دین بهی را پذیرفت ، زرتشت نخستین آتشگاه خود را در قلمرو کیانی پی ریخت و در جلو در این آتشگاه سروی را که تبار بهشتی داشت هم با دست خویش کاشت تا همین سرو را بر ایمان شاه گواه بگیرد. بر هر برگ این سرو نام گشتاسب نقش بسته بود و چون درخت بالا گرفت شاه نیز بر گرد سرو مینوی ، تالار بزرگی ساخت تا حافظ حریم حرمت سرو باشد.

می بینید که تاریخ ترشیز با زردشت و سرو و گشتاسب پیوند خورده است یعنی که در مطالعه تاریخ این ناحیه پیوسته در مربع زردشت ، گشتاسب، کشمر و سرو قرار داریم و هر کدام از این چهار آن دیگری را تداعی می کند.

سرو کاشمر:

سرو کاشمر یا سرو کشمر یا سرو مقدس زرتشت درختی بوده که به دستور زرتشت کاشته شده بود. این درخت بسیار زیبا و بزرگ بود و شهرت آن به متوکل خلیفه عباسی رسید. خلیفه دستور به قطع آن داد و پیشنهاد زرتشتیان آن شهر که ۵۰۰۰۰ سکه طلا برای قطع نکردن آن درخت بود مورد قبول واقع نشد و آن را قطع کرده و برای خلیفه به بغداد بردند. یک روز قبل از رسیدن درخت به بغداد، متوکل به قتل رسید و این مطابق پیش گویی زرتشت بود که گفته بود هر که این درخت را قطع کند، کشته خواهد شد. این سرو در زمان قطع شدن بیش از ۱۴۰۰ سال عمر داشت. سرگذشت سرو کاشمر یا کشمر را غالباً شنیده اید سروی که روایت بود پیامبر باستانی ایران، اشو زرتشت آن را با دست خود از بهشت آورده و در زمین کاشمر کاشته است و حکیم فردوسی در مورد آن میفرماید:

یکی شاخ سرو آورید از بهشت                        بدروازه شهر کشمر بکشت

و

یکی سرو آزاده را زردهشت به پیش در آذر اندر بکشت

نبشتش بر آن زاد و سرو سهی که پذرفت گشتاسب دین بهی

فرستاد هرسو به کشور پیام که چون سرو کشمر به گیتی کدام

زمینو فرستاد زی من خدای مرا گفت از اینجا به مینو گرای

کنون جمله این پند من بشنوید پیاده سوی سرو کشمر روید

در کتاب دانشنامه مزدیسنا نوشته انوشه روان دکتر موبد جهانگیر اشیدری آمده:گویند اشو زرتشت، دو درخت سرو به طالع سعد در دو محل به دست خود کاشت، یکی در دهکده کشمر(کاشمر) و دیگری در دهکده فریومد از روستاهای توس(طوس) خراسان.به مرور این درخت بلند و ستبر و پرشاخ شده و دیدن آن موجب شگفتی بینندگان میشد.چون وصف این سروها در مجلس متوکل عباسی، خلیفه عهد، بیان شد، او که مشغول به عمارت در جعفریه سرمن رای، مشهور به سامره بود به خاطرش افتاد که آن سرو را قطع کرده، به بغداد بیاورند.

در کتاب ثمارالقلوب خواجه ابومنصور ثعالبی چنین آرد: که این دو درخت سرو کاشمر و سرو فریومد گشتاسب ملک فرمود تا بکاشتند. متوکل علی الله جعفربن المعتصم خلیفه را این درخت وصف کردند و او بنای جعفریه آغاز کرده بود. نامه نوشت به عامل نیشابور خواجه ابوالطیب و بامیر طاهربن عبدالله بن طاهر که باید آن درخت (سرو کاشمر) ببرند و بر گردون نهند و به بغداد فرستند و جمله شاخ های آن در نمد دوزند و بفرستند تا درودگران در بغداد آن درخت راست باز نهند و شاخ ها به میخ به هم باز بندند چنانکه هیچ شاخ و فرع از آن درخت ضایع نشود تا وی آن ببیند آن گاه در بنا به کار برند. پس گبر گان(زرتشتیان) جمله جمع شوند و خواجه ابوالطیب را گفتند ما پنجاه هزار دینار زر نیشابوری خزانه خلیفه را خدمت، کنیم در خواه تا از این بریدن درخت درگذرد چه هزار سال زیادت است تا آن درخت کاشته اند و این در سنه اثنتین و ثلاتین و مأتین بود و از آن وقت که این درخت کشته بودند تا بدین وقت هزار و چهارصد و پنج سال بود، و گفتند که قلع و قطع این مبارک نیاد و بدین انتفاع دست ندهد. پس عامل نیشابور گفت متوکل نه از خلفا و ملوک بود که فرمان وی ردّ توان کرد.

پس خواجه ابوالطیب امیر عتاب ورقاأالشاعر الشیبانی را که از فرزندان عمر و بن کلثوم الشاعر بود بدین عمل نصب کرد و استادی درودگر بود. در نیشابور که مثل او نبود او را حسین نجار گفتندی. مدتی روزگار صرف کردند تا اره آن بساختند و اسباب آن را مهیا کردند و استداره ساق این درخت چنانکه در کتب آورده اند مساحت بیست بیست و هفت تازیانه بوده است. هر تازیانه رشی و ربعی بذارع شاه. و گفته اند در سایه آن درخت زیادت از هزار گوسفند گرفتی و وقتی که آدمی نبودی و گوسفند و شبان نبودی و حوش و سماع آنجا آرام گرفتندی و چندان مرغان گوناگون بر شاخ ها مأوی داشتند که اعداد ایشان کسی در ضبط حساب نتواند آورد.

چون بیوفتاد در آن حدود زمین بلرزید و کاریزها و بناهای بسیار خلل کرد و نماز شام انواع و اقسام مرغان بیامدند چندانکه آسمان پوشیده گشت و به انواع اصوات خویش نوحه و زاری می کردند بر وجهی که مردمان از آن تعجب کردند و گوسفندان که در ضلال آن آرام گرفتندی همچنان ناله و زاری آغاز کردند.پانصد هزار درم صرف افتاد در وجوه آن تا اصل آن درخت از کشمر به جعفریه بردند و شاخ ها و فروع آن بر هزار و سیصد اشتر نهادند.

آن روز که بیگ منزلی جعفریه رسید آنشب غلامان متوکل را بکشتند و آن اصل سرو ندید و آن برخورداری نیافت. و این بود شب چهارشنبه لثلاث خلون من شوال سنه اثنتین و ثلاثین و مأتین. باغر ترکی با جماعتی از غلامان به اشارت منتصر قصد متوکل کردند و متوکل در مجلس لهو نشسته بود و آن (درخت) در یک منزلی جعفریه بماند تا عهدی نزدیک. و در آن سال والی نیشابور که آن فرمود ابوالطیب طاهر و هر که در آن سعی کرده بود جمله پیش از حولان حول هلاک شدند. درودگر و آهنگر و شاگردان و اصحاب نظاره و ناقلان آن چوب هیچ کس نماندند و این از اتفاقات عجیبه است…(بنقل از کتاب ثمارالقلوب خواجه ابومنصور ثعالبی)

این چنین گفته شده بود که اگر کسی دستور به بریدن یکی از این دو سرو دهد و یا ریشه آنرا ببیند(آنرا قطع کند) بلافاصله خواهد مرد و متوکل نیز بدست غلامانش کشته شد…

باید دانست که درخت سرو از دیر باز علامت و نشانه ایران باستان بوده .اینکه در قالیها، فرشها و غیره نقش سروهای شاخه برگشته بسیار دیده میشود، بقایای آثار همان سنت ملی است(سرو نماد ملت ایران است، چنان که جبر زمانه سر او را خم کرده اما در مقابل انیران کمر خم نکردهو استوار است).در کاشمر مناره ای است به نام مناره کاشمر که هنوز باقی است.سالها پیش، مرزبان خسرویان پیرو گفته برخی از افراد محل آن را آرامگاه زردشت(زرتشت) دانست که صحت آن به ثبوت نرسیده است(البته چنین حدسی نیز در مورد مزارشریف واقع در افغانستان زده میشود).رئیس دفتر رضا شاه قطعه ذغالی از آن محل در دست داشت که وقتی سرخ میشد و سپس خاموش می گردید، خاکستر نمی شد و همانگونه باقی میماند.در اطراف و اکناف ایران، بویژه نقاط ییلاقی، درختهای کهنی است که مردم آنرا هزار ساله و شاید بیشتر میدانند و آنها را جمشیدی میگویند.

کاشمر به روایت تصویر:

ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری 
<img src=
کاشمر”>
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر
ترشیز وب | معرفی کامل شهرستان کاشمر | تاریخچه کاشمر | جمعیت کاشمر | موقعیت کاشمر | ترشیز کجاست؟ | جاذبه های گردشگری کاشمر



<p></p>
                                </div>
                                <div class= اشتراک گزاری:

ترشیز وب

دیدگاه ها (0)

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*

http://torshizweb.ir/?p=399

نماد های اعتماد

ترشیز وب به استناد نماد های زیر، دارای مجوز رسمی از کلیه مراجع مربوطه در جمهوری اسلامی ایران می باشد!